۲۴ مهر سال ۹۷
‏‫کاربر گرامی به پایگاه اطلاع رسانی نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در امور اهل سنت ایرانشهر خوش آمدید

مقالاتدیدگاه | تعداد بازید : 415 مشاهده شده | تاریخ انتشار : ۶ آبان ۱۳۹۱

اول ذیحجه؛ روز پیوند سادگی و ایمان

نخستین روز از آخرین ماه سال قمری، سالروز پیوندی آسمانی است که دیگر هیچ گاه مانند آن در تاریخ تکرار نشد.

علی علیه‏السلام، پیشوای پارسایان با فاطمه علیهاالسلام، برترین بانوی جهان پیمان عشق بست و خدا، والاترین فرستاده خویش را بر این پیمان گواه گرفت. برکت این ازدواج، عمری به گستردگی آفتاب دارد؛ هم‏چنان که یاد و نام آن در تاریخ برای همیشه ماندگار گردید.

ماجرای خواستگاری
خوبی‌های بی‌‌شمار فاطمه(ع) این بزرگ بانوی اسلام باعث شده بود تا سرشناسان شهر، او را از پدر خواستگاری کنند. این بانو معصوم بود و همسری جز معصوم نمی‌توانست هم‌پای او باشد.

از آنجا ‌که توجه به هم‌شأنی زوجین در اسلام مورد تأکید فراوانی است، یکی از مهم‌ترین این موارد، هم‌پایگی ایمان و مذهب است. افراد سرشمار شهر خواهان ازدواج با این بانو بودند. چه آنان که وجه اقتصادی داشتند و چه آنان که جایگاه اجتماعی داشتند، همگی آمدند و حضرت فاطمه(س) را از پدر خواستگاری کردند. ولی همه آن‌ها با جواب رد پدر و دختر مواجه شدند.

تقدیر این‌چنین بود که همسر فاطمه(س) ورای تمامی خواسته‌های مادی در فکر کس دیگری بود.

بنا بر روایات تاریخی و مذهبی هنگامی که حضرت علی(ع) برای خواستگاری فاطمه(س) رفت، پیامبر در خانه «ام سلمه» بود. علی(ع) در زد. ام‌سلمه پرسید: کیست؟ قبل از پاسخ خواستگار، پیامبر دستور داد: «در را باز کن و بگو داخل شود. کسی پشت در است که محبوب خدا و رسول است». امام علی(ع) وارد شد، سلام کرد و در حضور رسول خدا(ص) نشست. چشمان خود را بر زمین دوخت. شرم از پیامبر(ص) مانع گفتن خواسته‌اش شد. پیامبر(ص) که خود، علی(ع) را بزرگ کرده و از روحیات او باخبر بود، سکوت را شکست و فرمود: «می‌بینم برای حاجتی اینجا آمده‌ای. خواسته‌ات را بر زبان آور و آن‌چه در دل داری بازگو که خواسته‌ات پیش من پذیرفته است.»

علی ع این چنین خواسته‌اش را بازگو کرد: «پدر و مادرم فدای شما، وقتی خردسال بودم مرا از عمویتان ابوطالب و فاطمه بنت اسد گرفتید. با غذای خود و به اخلاق و منش خود بزرگم کردید. نیکی و دل‌سوزی شما درباره من از پدر و مادرم بیشتر و بهتر بود. تربیت و هدایتم به دست شما بوده و شما ای رسول خدا، به خدا سوگند ذخیره دنیا و آخرتم هستید. ای رسول خدا! اکنون که بزرگ شده‌ام، دوست دارم خانه و همسری داشته باشم تا در سایه انس با او، آرامش یابم. آمده‌ام تا دخترتان فاطمه را از شما خواستگاری کنم. آیا مرا می پذیرید؟»

پیامبر گرامی اسلام(ص) ماجرای خواستگاری پسر عمویش، را برای دخترش بازگو کرد و فرمود: «دختر عزیزم! تو علی را خوب می‌شناسی و به سابقه ایمان و خویشاوندی و فضیلت و پارسایی او آگاهی داری. من همیشه آرزو داشتم تو را خوشبخت کنم و به عقد کسی درآورم که بهترین مرد روی زمین است. آیا راضی هستی همسر علی باشی؟»

فاطمه س خاموش ماند و چیزی نگفت. نغمه تکبیر پیامبر بلند شد: «الهد اکبر! فاطمه راضی است. سکوت او نشانه رضایت اوست».

در روایت دیگری آمده که حضرت زهرا(س) از پدر تقاضا کرد که آن حضرت از خدا بخواهند تا مهریه‌اش را شفاعت از مسلمانان گناهکار قرار دهد. این خواسته حضرت مستجاب شد و فاطمه(س) شفیع و واسطه بخشش گناهکاران قرار گرفت.

زندگی مشترک علی(ع) و فاطمه زهرا(س) در خانه‌ای ساده اما پر از مهربانی آغاز شد. این دو زندگی را در خانه‌ای گِلی آغاز کردند، اما زیباترین گل‌های یاس در همان خانه پرورش یافتند.

سراسر زندگی مشترک امام علی(ع) و حضرت زهرا(س)، سرشار از الگوهای نیکوست. دو عرش‌نشین بهشت جاودان و دو زوج بی‌نظیر و بی‌همانند، پیوند خود را جشن گرفتند و ازدواجششان سرمنشاء تکامل بشر شد.

برچسب ها:



ارسال نظر: