۳۰ آبان سال ۹۷
‏‫کاربر گرامی به پایگاه اطلاع رسانی نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در امور اهل سنت ایرانشهر خوش آمدید

یادداشتدیدگاه | تعداد بازید : 888 مشاهده شده | تاریخ انتشار : ۳۱ اردیبهشت ۱۳۹۱

بحران در منطقه به نفع کیست؟

middle-eastl[450]-HO

مدت کوتاهی از جنگ ۶ روزه اعراب و اسرائیل در سال ۱۹۶۷ و به زانو درآمدن قدرتهای عربی منطقه و حامیان آنها نگذشته بود که این کشورها به مشکلات درونی و پایه ای خود پی بردند، ولی به هیچ وجه در صدد بر طرف کردن آن به نحو مقتضی بر نیامدند، مشکلی که ناشی از کمبود سلاح، تجهیزات و نیرو نشات نمی گرفت.!
 
پس از آن هم مشاهده می کنیم که این کشورها به انحای مختلف قصد ترمیم حیثیت از دست رفته خود را دارند و شاید بتوان تاسیس اتحادیه عرب را به عنوان یکی از اقدامات در این زمینه بیان نمود.
 
در این بین برخی کشورها مانند مصر، عربستان و … تنها راه چاره را در نزدیک شدن به غرب و بویژه آمریکا دانستند و کوشیدند مناسبات خود را با غرب به بیشترین سطح برسانند و دیگر کشورها نیز به تبع آنها از این الگو پیروی کردند که در این بین کشورهای کوچکتر به واسطه نیاز بیشتر و تمایل افزونتر برای نشان دادن خود در عرصه بین الملل تلاش مضاعفی داشتند.
 
در حال حاضر منطقه با مشکلات و مسائل مختلفی دست به گریبان است که نمونه آن را در کمتر منطقه ای در سطح دنیا سراغ داریم. عراق، سوریه، بحرین، یمن، عربستان، امارات، لیبی، مراکش، اردن، ترکیه، مصر، فلسطین و رژیم صهیونیستی و … حجم بالایی از اخبار روز دنیا را به خود اختصاص می دهند که اگر به این مجموعه مسئله هسته ای جمهوری اسلامی ایران را نیز اضافه کنیم بسته کاملی از گزارشها در یک روز در اختیار خبرگزاریها قرار می گیرد. موضوعاتی که از بمب گذاریها، حملات انتحاری و آدم ربایی گرفته تا نقض حقوق بشر منطقه خاورمیانه را کانون توجه جهانیان قرار داده است. حال باید پرسید نقش کشورهای منطقه در بر طرف کردن این معضلات چیست؟ آیا کشورهای منطقه قصد حل کردن این مشکلات را که هر روزه هزینه و انرژی زیادی را صرف خود می کند، دارند؟ آیا این صلاحیت و توانایی را برای حل این معضلات در خود می بینند؟
 
با نگاهی به عقبه و پیشینه عملکردی کشورهای عرب منطقه در می یابیم که آنها بیشتر از اینکه به فکر ثبات و پایداری و وجود امنیت در سطح منطقه باشند به فکر نزدیک شدن به غرب و آمریکا و در عمل به دنبال اجرایی کردن اهداف آنها در منطقه هستند، به طوری که با شعله‌ور شدن آتش مناقشات در یک کشور و یک نقطه خاص، در پی یافتن هویتی به ظاهر بین المللی و معتبر در سایه همسویی با اهداف غربیان می باشند و خود به آتش بیاران معرکه تبدیل شده و حتی گوی سبقت را از آتش افروزان اصلی می ربایند. هویتی که دیگر کشورهای عرب منطقه نیز در همین راستا در پی کسب آن می باشند و از اینجاست که در سالهای اخیر وزارت امور خارجه ایالات متحده آمریکا به محل رفت و آمد سران کشورهای عرب منطقه بدل شده است.
 
نکته حائز اهمیت این است که در این میان بیشترین منفعت نصیب رژیم اشغالگر قدس می گردد که وجودش را باید مدیون عدم تعهد و بی تعصبی کشورهای عرب منطقه بداند.

در اینجا به کشورهای عرب منطقه و کشورهایی که منفعت گرایی شخصی و نه جمعی را در منطقه پیش گرفته اند این نکته را هشدار می دهیم که بیایید و به جای برادرکشی در منطقه، نیروی خود را صرف مبارزه با آنهایی کنید که مستحق مبارزه هستند.
 
بیایید و به جای شعله ور کردن آتش منازعات در سوریه و عراق، به جای پناه دادن به محکومان قضائی دیگر کشورها که به جرم بمب گذاری تحت تعقیب هستند در قطر و ترکیه، به جای سرکوب اعتراضات مردمی و کمک به یکدیگر در قتل عام انسانهای بی گناه در بحرین، یمن و عربستان، به جای پیش کشیدن اختلافات مذهبی و فرقه ای در نقاط مرزی کشورهای مختلف و ملتهب ساختن منطقه و به جای صرف انرژی و ارسال تجهیزات و سلاح جهت به جان هم انداختن برادران مسلمان و ریختن آب در آسیاب دشمن، همت کنید و هر چه فریاد دارید بر سر غرب، آمریکا و مولود خبیثش در منطقه بزنید تا از این طریق حیثیت و هویت از دست رفته خود را باز یابند.

آنها باید بدانند که عدم اقدام مقتضی در این خصوص در آینده به ضرر آنها می باشد و در وهله نخست باعث تحلیل رفتن بیش از پیش هویت جمعی اسلامی و کاهش اعتماد به نفس نسلهای آینده در سطح منطقه شده و در درجه دوم زمینه های بازتولید تهدید غرب و رژیم صهیونیستی را برای این کشورها در پی خواهد داشت و در این عرصه قطعاً اولین قربانی این سستی، بی تدبیری و نا بخردی خود آنها هستند.

برچسب ها:

, , ,



ارسال نظر: