۲۸ آذر سال ۹۷
‏‫کاربر گرامی به پایگاه اطلاع رسانی نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در امور اهل سنت ایرانشهر خوش آمدید

مقالاتدیدگاه | تعداد بازید : 546 مشاهده شده | تاریخ انتشار : ۴ آبان ۱۳۹۱

رسول اعظم؛ پیام آور عشق و محبّت

حضرت محمّد(ص)، نمونه ی عقل و کمال، سرچشمه حکمت و جلال، مظهر دانش، اسوه ی شجاعت و پرهیزکاری، انسان کامل و برخوردار از همه مقام­ها و ارزش­های بلند انسانی است. در هیچ یک از رفتارهایش ، نشانی از ضعف و ناپسندی، پراکندگی و تناقض نمی­توان یافت.

او انسانی معصوم و مصون از خطا و مبرّا از لغزش و افضل مخلوقات جهان هستی است. از این­رو، خداوند متعال، پیامبر رحمت را به عنوان الگوی بنی آدم، در طول همه قرن­ها معرفی کرده و اطاعت از او را حتی در کوچک ترین کارها امری شایسته شمرده است.

«لَقَدْ کانَ لَکُمْ فی‏ رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ(۱)؛ برای شما در رسول خدا (ص) نمونه و سرمشق نیکویی برای پیروی است.

 

مولی جامی می فرماید:

لی حَبیبٌ عربیٌ مَدنیٌ قُرَشیٌ

که بود درد و غمش مایه شادی و خوشی

فهم رازش نکنم او عربی من عجمی

لاف مهرش چه زنم او عربی من حبشی

ذره وارم به هواداری او رقص کنان

تا شد او شهره آفاق به خورشید وَشی

گر چه صد مرحله دورست ز پیش نظرم

وَجهُهُ فی نَظَری کلِ غَداةٍ و عَشی

 

.

خداوند در مورد رسول مکرم (ص) می­فرماید:« وَ ما أَرْسَلْناکَ إِلاَّ رَحْمَةً لِلْعالَمینَ (۲)؛ ما تو را جز برای رحمت درباره جهانیان نفرستاده ایم.»

در آیه دیگری از قرآن کریم می­فرماید: « بِالْمُؤْمِنینَ رَؤُفٌ رَحیمٌ (۳)؛ پیامبر نسبت به مؤمنان رئوف و مهربان است.»

کسی که برای هدایت مردم فرستاده شده، باید پاکدل و مهربان باشد و او چنین بود. همه را دوست می­داشت و از هیچ کس کینه­ای در دل نداشت، می­خواست همه درستکار باشند، آرزو می­کرد همه انسان ها به راهی که خداوند فرموده است قدم گذارند. هنگامی که می­دید افرادی بیراهه می­روند بسیار متأسف می­شد و وقتی گنهکاران را می نگریست به شدت آزرده می­گشت.

شکی نیست که مؤمنان به برکت تبلیغ رسول اکرم(ص) راه رستگاری و حرکت به سوی خداوند متعال را در می­یابند و رسول رحمت(ص) راهنمای مسلمانان در پیمودن طریق مستقیم است.

وظایف مسلمانان نسبت به پیامبر

ایمان به رسول اکرم(ص) از مقدمات سیر به سوی خداوند متعال است. و این جز به اطاعت از اوامر و نواهی نبی مکرم (ص) محقق نمی شود. ایمان باید علمی و عملی باشد. و این می طلبد که مؤمن نسبت به رسول مکرم(ص) محبت داشته باشد. او  را عزیز بدارد و احترامش کند و دینش را یاری داده و آن را در بین مردم، منتشر نماید.

تقرّب الی الله، بدون محبت رسول(ص) نیست و محبت در زمان حیات رسول، میل و رغبت در رؤیت محبوب و هم صحبت شدن و مأنوس شدن با او است و بعد از وفات رسول(ص)، ارتباط روحی از طریق ذکر و یاد او و تلاش در انجام اوامر و ترک نواهی پیامبر میّسر خواهد بود.

خدای متعال می­فرماید:« الَّذِینَ یَتَّبِعُونَ الرَّسُولَ النَّبِیَّ الأُمِّیَّ الَّذِی یَجِدُونَهُ مَکْتُوباً عِنْدَهُمْ فِی التَّوْراةِ وَالإِْنْجِیلِ یَأْمُرُهُمْ بِالْمَعْرُوفِ وَیَنْهاهُمْ عَنِ الْمُنْکَرِ وَیُحِلُّ لَهُمُ الطَّیِّباتِ وَیُحَرِّمُ عَلَیْهِمُ الْخَبائِثَ وَیَضَعُ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ وَالأَغْلالَ الَّتِی کانَتْ عَلَیْهِمْ فَالَّذِینَ آمَنُوا بِهِ وَعَزَّرُوهُ وَنَصَرُوهُ وَاتَّبَعُوا النُّورَ الَّذِی أُنْزِلَ مَعَهُ أُولئِکَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ؛(۴) همانان که از این فرستاده، پیامبر درس نخوانده- که [نام‏] او را نزد خود، در تورات و انجیل نوشته مى‏یابند- پیروى مى‏کنند [همان پیامبرى که‏] آنان را به کار پسندیده فرمان مى‏دهد، و از کار ناپسند باز مى‏دارد، و براى آنان چیزهاى پاکیزه را حلال و چیزهاى ناپاک را بر ایشان حرام مى‏گرداند، و از [دوش‏] آنان قید و بندهایى را که بر ایشان بوده است برمى‏دارد. پس کسانى که به او ایمان آوردند و بزرگش داشتند و یاریش کردند و نورى را که با او نازل شده است پیروى کردند، آنان همان رستگارانند.»

در این آیه خداوند، مؤمنان پیرو رسول اکرم(ص) را رستگار و نجات یافته ذکر می­کند. کسانی که پیامبر را باور داشته، فرستاده خداوند را بزرگ بشمارند و او را یاری دهند.

ارکان ایمان و اسلام در بین همه مؤمنان مشترک است؛ زیرا همة آنان خدای یکتا را عبادت می­کنند و پیرو قرآن هستند، همه به رسالت رسول گرامی اسلام(ص) ایمان دارند و به سوی یک قبله نماز می­گزارند و رسیدن به حقیقت جز از طریق اسلام ممکن نیست: « انّ الدین عندالله الاسلام».

بدون تردید ایمان نجات دهنده مشروط به محبت نبی اکرم(ص) است. محبت، دوست داشتن پیامبر و پیروی از رسول اکرم(ص) و بزرگداشت او و احیای سنت نبوی و صلوات بر او و بیان اخلاق نیکو و کیفیت دعوت و جلب قلب های مردم و بیان حالات و اوصاف کریمه آن حضرت است.

اخلاق کریمانة پیامبر

خدای  تبارک و تعالی می فرماید: « و انک لعلی خلق عظیم؛ ای پیامبر همانا تو بر پایه اخلاقی بزرگ استوار هستی.»

از اخلاق او سخن می گوییم تا بیشتر و بهتر او را بشناسیم و بدانیم رمز عظمت و مقام والای او چه بوده و چگونه شایستگی آن مقام عظیم را یافته است. او مسئوولیت مهمی بر عهده دارد و باید در بزرگراه رسالت خود را به حساب نیاورد و برای ابلاغ پیام های مقدس الهی خویشتن را فراموش کند، هر جا که حساب خود و دیگری به میان آید، برای خدا به دیگری رسیدگی نماید و به خویش نیاندیشد، و این از هر کس ساخته نیست.

او ثابت کرد که در مسیر حق می توان به بزرگی رسید و به هدف دست یافت. پیامبر با نهاد پاک و قلب سلیم خویش یک تنه وارد میدان تبلیغ شد و پاکانی تربیت کرد که مانندشان در تاریخ کمیاب، بلکه نایابند.

آری مربی تا خود، مهَّذب نباشد، نمی تواند دیگران را تهذیب نماید و تا هنگامی که به مکارم اخلاق آراسته نباشد، نمی­تواند دیگران را به صفات عالی آشنا سازد. او واجد تمامی صفات انسان کامل بود و تمامی نشانه­های شرافت و فضیلت آدمی در او مشاهده می­شد. او به تمام معنی بزرگ بود و با همه وجودش درس اخلاق به بشر آموخت.

کلام خدا در قرآن کریم بزرگترین مدالی است که تا ابد بر سینه پر صفای او می درخشد و او را از همه مخلوقات و ویژگان درگاه خداوند امتیاز می بخشد. « و انک لعلی خلق عظیم».

آن هنگام که پیامبر دم از بعثت خویش زد، حکمت بعثت را نیز با آوازی بلند به گوش جهانیان رساند: « انی بعثت لاتمم مکارم الاخلاق؛ من بر انگیخته شدم تا اخلاق نیک را در میان مردم تکمیل کنم.

پس همگان فهمیدند که او مأموریت دارد باعلم و عمل، معلم و مکمل اخلاق بشر گردد.

عفو وبخشش

بخشش و گذشت پیامبر(ص) نمونه بارزی از اخلاق والای اوست که در آیات و روایات مورد توجه قرار گرفته است. قرآن کریم می­فرماید: « خُذِ الْعَفْوَ وَ أْمُرْ بِالْعُرْفِ وَ أَعْرِضْ عَنِ الْجاهِلینَ(۵)؛ (به هر حال) با آنها مدارا کن و عذرشان را بپذیر، و به نیکى‏ها دعوت نما، و از جاهلان روى بگردان (و با آنان ستیزه مکن)!»

با وجود این­که در جنگ احد دندان­های آن حضرت را شکستند و صورت او را مجروح کردند؛ اصحاب که از این واقعه بسیار ناراحت شده بودند از پیامبر تقاضا کردند بر آن قوم نفرین فرستد.. پیامبر در جواب آنان فرمود:« خداوند مرا مبعوث نکرد تا کسی را لعنت و نفرین کنم، بلکه برانگیخته شدم تا برای مردم دعای خیر نمایم و نسبت به آنان مهربان باشم.» سپس به جای آن­که در حق آنان نفرین کند، برای آنها دعا کرد و گفت:« اللهم اهد قومی فانهم لایعلمون؛ پروردگارا قوم مرا هدایت کن، چه آنان نادان اند.»

رئوف ومهربان

انس بن مالک می گوید: من در خدمت پیامبر اکرم(ص) بودم آن حضرت لباس به تن داشت که حاشیه اش زبر بود. عربی بادیه نشین از راه رسید و از پیامبر تقاضای کمک کرد ولی به این صورت که نخست لباس پیامبر را به شدت کشید، طوری که بر گردن آن حضرت اثر گذارد، و سپس گفت: ای محمد دو شتر مرا از مال خدا که نزد توست، بار کن که اگر چنین کنی از مال خودت یا پدرت چیزی به من نداده ای. پیامبر(ص) ابتدا سکوت اختیار کرد، سپس فرمود: مال، مال خداست و من بنده خدایم. ای مرد در برابر رفتار خشنی که با من نمودی معامله به مثل خواهد شد؟ آن شخص گفت: نه! پیامبر(ص) فرمود: به چه علت؟ آن مرد گفت: زیرا تو بدی را با بدی پاداش نمی دهی. پیامبر شاد گردید و دستور داد بر یک شتر او جو و بر شتر دیگر خرما بار کردند و او را راضی و خشنود روانه نمود.

دایرة رحمت و عطوفت پیامبر اعظم(ص) به اندازه ای وسیع بود که حتی پرندگان را شکار نمی کرد، با همه موجودات مهربان بود دربارة کودکان می­فرمود: « کودکان گل­های خوشبوی خداوندند.» آنان را در دامن خویش می نشاندند و می بوسیدند. و می فرمود:« هر درختی میوه ای دارد و میوه دل فرزند است.»

چون صبح می شد بر سرِ فرزندان و نوه­هایش دست مهر می­کشید. بوی فرزند را از بوهای بهشت می دانست و می فرمود: « فرزندانتان را زیاد ببوسید.»

احترام به بزرگتر و رحم کردن به کوچکتر سفارش اکید پیامبر رحمت(ص) است. در حدیثی از حضرت نقل شده است:«مهرورزی و نوازش یتیم و خوراندن غذا به او دل را نرم می­کند و حاجت را برآورده می سازد.»

همچنین فرمود:« محبوب ترین خانه­های شما در نظر خداوند، خانه ای است که در آن به یتیمی احترام شود». در روایت دیگری می فرماید:« در بهشت خانه ای به نام خانه شادمانی وجود دارد که تنها و تنها، کسی به این خانه وارد می­شود که یتیمانِ دین باور را شاد سازد».

نمونه هایی از این قبیل موارد که از اخلاق کریمانه پیامبر (ص) حکایت می­کند، فراوان است.

مقام پیامبر

مقام پیامبر خدا آنقدر رفیع است که حتی بعد از وفات آن حضرت، باید برای شرفیابی به حضور شریفش، غسل نموده و با استعمال بوی خوش و پوشیدن بهترین جامه­ها با تواضع و از سرِ تعظیم در روضة مطهرة رسول الله(ص) حضور یافت؛ زیرا آن حضرت فرموده است: « من زارنی بعد وفاتی فکأنما زارنی فی حیاتی؛ هرکس پس از وفاتم مرا زیارت کند، گویا در زمان حیات، مرا زیارت کرده است.»

از جود و کرم و شجاعت و حیا و چشم پوشی و خوش رفتاری با مردم و صله رحم و عدالت و امانت و راستگویی، وقار و عفت، فصاحت و بلاغت، نظافت و پاکیزگی، زهد و عبادت و دیگر صفات نیکوی نبی رحمت، هر چه بگوییم حق مطلب را نمی­توان ادا کرد.

ابوذر غفاری از نبی مکرم(ص) نقل می کند که پیامبر(ص) شب را به نماز می ایستاد و این آیه را تکرار می کرد:« إِنْ تُعَذِّبْهُمْ فَإِنَّهُمْ عِبادُکَ وَ إِنْ تَغْفِرْ لَهُمْ فَإِنَّکَ أَنْتَ الْعَزیزُ الْحَکیمُ؛ «اگر عذابشان کنى، آنان بندگان تواند و اگر بر ایشان ببخشایى تو خود، توانا و حکیمى.»

آری نبی رحمت(ص) دوراندیش، متدبر و نگران آخرت امت خویش بود.

پیامبر رحمت(ص) با قاطعیت و شجاعت و در عین حال ملاطفت و مهربانی و تواضع احکام الهی را به مرحله اجرا در آورد. براستی که این چنین شخصیت مبارکی با رأفت و رحمت خاص خود قابل ستایش و عشق و محبت است.

آیا این پیامبر ستودنی و عشق ورزیدنی نیست؟ بر هر عاقلی لازم است که صالحان و نیکان را دوست داشته باشد، تا از شفاعت آنان در قیامت بهره مند شود و چه کسی صالح تر و نیک تر از رسول رحمت(ص)؟ ما به شفاعت نبی رحمت(ص) امیدوار هستیم. همه او را دوست داریم و به او عشق می ورزیم و در هر نمازی به او سلام داده و با آن حضرت ارتباط معنوی داریم: « یا ایها الذین ءامنوا اتقوا الله و کونوا مع الصادقین». فرمان به همراهی با صادقین و امر به صلوات و سلام از جانب خداوند مؤید روشن بر شایستگی رسول اکرم(ص) برای عشق و محبت است. امیدواریم با محبت رسول(ص) و اهل بیت و اولیای الهی و نیکان از شفاعت آنها بهره­مندشویم.

 

خدایا چنان کن سر انجام کار                      تو خشنود باشی و ما رستگار

 

منابع:

۱٫      ترغیب المؤمنین فی مولد سیدالمرسلین

۲٫      ملکوت اخلاق

۳٫      تفسیر روح البیان

۴٫      پیام پیامبر

۵٫      اعلام بالغیب و الهام بلا ریب

۶٫      ادبیات از منظر اسلام

۷٫      منهاج العباد الی المعاد

۸٫      جامع­الصغیر

پی نوشتها:

 

(1)- احزاب/۲۱٫

(۲)- انبیاء / ۱۰۷

(۳)- توبه / ۱۲۸

(۴)- اعراف/۱۵۷٫

(۵)- اعراف/۱۹۹٫

 

برچسب ها:

, , , , ,



ارسال نظر: