۳۰ آبان سال ۹۷
‏‫کاربر گرامی به پایگاه اطلاع رسانی نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در امور اهل سنت ایرانشهر خوش آمدید

مقالاتدیدگاه | تعداد بازید : 315 مشاهده شده | تاریخ انتشار : ۱ فروردین ۱۳۹۱

امام سجاد ازدیدگاه علمای اهل‎سنت

یکی از خدمات و صفات بارز امام سجاد (علیه السلام) رسیدگى به درماندگان، یتیمان، تهیدستان و بردگان می‎باشد. با سیری اجمالی در کتاب‎های تاریخ و سیّر شیعه و اهل‎سنت، خواهیم دید که کتاب‎های فریقین مملوّ از بیان صفات پسندیده و نیک آن حضرت است و این در حالی است که دشمنان اهل‎بیت (علیهم السلام) مخصوصا حاکمان ستمگر عصر آن حضرت سعی در مخفی نمودن فضائل امام سجاد (علیه السلام) داشتند. آن چه که در پیش رو است اشاره‎ای کوتاه به «بخشش و سخاوت امام سجاد علیه السلام از نگاه علمای اهل‎سنت» می‎باشد.

آن حضرت که سرور سجده گزاران و زینت زاهدان و عابدان است شب هنگام که پرده تاریکی شب، همه جا را فرا می‎گرفت، خانواده‎های درماندگان، یتیمان، تهیدستان و بردگان، از لطف و بخشش او بهره می‎جستند و هرگز او را نمی‎شناختند؛ تا این که امام سجاد (علیه السلام) دیده از جهان فرو بست و دیگر آن مرد غرب و ناآشنا به سراغ آنها نیامد، آنگاه بود که فهمیدند، آن کسی که هر شب به جمع آنها می‎آمد و با مهربانیت و بدون معرفی خود به آنها کمک می‎کرد و حوائج آنها را بر طرف می‎نمود «علی بن الحسین علیهما السلام» بوده است.

زینت عابدان، هزینه زندگى صد خانواده تهیدست مدینه را (بدون این که خود این خانواده‎ها نیز بدانند) عهده دار بود[۱].
گروهى از اهل مدینه، از غذایى که شبانگاهان به دستشان می‎رسید، گذران معیشت مى‎کردند، امّا آورنده غذا را نمى‎شناختند تا این که پس از در گذشت على بن الحسین (علیه السلام) متوجّه شدند که آن شخص، امام زین العابدین (علیه السلام) بوده است[۲].
آن حضرت  شبانه به صورت ناشناس، انبان نان و مواد غذایى را خود به دوش مى‎کشید و به در خانه فقیران و بینوایان مى‎برد و مى‎فرمود «صدقه پنهانى آتش خشم خدا را خاموش مى‎کند[۳].»
اهل مدینه مى‎گفتند: «ما صدقه پنهانى را هنگامى از دست دادیم که على بن الحسین (علیه السلام) در گذشت[۴].»
او در طول این سالها به قدرى انبان حاوى آرد و دیگر مواد غذایى را به دوش کشیده و به در خانه فقیران برده بود که شانه‎های مبارک او  پینه بسته بود، به طورى که پس از شهادت او، هنگام غسل دادن جنازه‎اش، جلب توجّه مى‎کرد و چون علتش را پرسیدند، دانستند که آنها آثاری از کیسه‎هایی بود که امام برای نیازمندان بر دوش می‎کشیده است[۵].

————————–

[۱] . «عن شیبة بن نعامة قال کان علی بن حسین یبخل فلما مات وجدوه یقوت مائة أهل بیت بالمدینة فی السر.»: الطبقات الکبرى، محمد بن سعد، ج۵، ص۲۲۲، چاپخانه: دار صادر، بیروت؛ المنتخب من ذیل المذیل، الطبری، ص۱۲۱، ناشر: مؤسسة الأعلمی للمطبوعات، بیروت.

[۲] . «عن محمد بن إسحاق قال کان ناس من أهل المدینة یعیشون لا یدرون من أین کان معاشهم فلما مات علی بن الحسین فقدوا ما کانوا یؤتون به باللیل.» تاریخ مدینة دمشق، ابن عساکر، ج۴۱، ص۳۸۳، سال چاپ: ۱۴۱۵، دار الفکر للطباعة والنشر والتوزیع، بیروت؛ تهذیب الکمال، المزی، ج۲۰، ص۳۹۲، تحقیق وضبط وتعلیق: الدکتور بشار عواد معروف، چاپ: الأولى، ۱۴۱۳ – ۱۹۹۲ م، مؤسسة الرسالة، بیروت؛  سیر أعلام النبلاء، الذهبی، جلد: ۴، ص۳۹۳، تحقیق مأمون الصاغرجی، چاپ: التاسعة، سال چاپ: ۱۴۱۳ – ۱۹۹۳ م، ناشر: مؤسسة الرسالة – بیروت؛ تهذیب التهذیب، ابن حجر، ج۷، ص۲۷۰، چاپ: الأول، سال چاپ: ۱۴۰۴ – ۱۹۸۴ م، ناشر: دار الفکر للطباعة والنشر والتوزیع – بیروت.

[۳] . «عن أبی حمزة الثمالی أن علی بن الحسین کان یحمل الخبز باللیل على ظهره یتبع به المساکین فی ظلمة اللیل ویقول إن الصدقة فی سواد اللیل تطفئ غضب الرب»: تاریخ مدینة دمشق، ابن عساکر، ج۴۱، ص۳۸۳؛ تهذیب الکمال، المزی، جلد: ۲۰، ص۳۹۱؛ سیر أعلام النبلاء، الذهبی، ج۴، ص۳۹۳٫

[۴] . «عن ابن عائشة عن أبیه عن عمه قال قال أهل المدینة ما فقدنا صدقة السر حتى مات علی بن الحسین»: تاریخ مدینة دمشق، ابن عساکر، ج۴۱، ص۸۴۳؛ تهذیب الکمال، المزی، جلد: ۲۰، ص۳۹۲؛ سیر أعلام النبلاء، الذهبی، ج۴، ص۳۹۴؛ الأعلام، خیر الدین الزرکلی، ج۴، ص۲۷۷، چاپ: الخامسة، ناشر: دار العلم للملایین – بیروت؛ البدایة والنهایة، ابن کثیر، ج ۹، ص۱۳۳، تحقیق وتدقیق وتعلیق: علی شیری، چاپ: الأولى، سال چاپ: ۱۴۰۸ – ۱۹۸۸ م، ناشر: دار إحیاء التراث العربی، بیروت.

[۵]. « عن عمر بن حارث قال: لما مات علی بن الحسین فغسلوه جعلوا ینظرون إلى آثار سواد فی ظهره  فقالوا: ما هذا؟ فقیل: کان یحمل جرب الدقیق لیلا على ظهره یعطیه فقراء أهل المدینة.»: البدایة والنهایة، ابن کثیر، ج۹، ص۱۳۳؛ مطالب السؤول فی مناقب آل الرسول (علیه السلام)، محمد بن طلحة الشافعی، ص۴۱۵، تحقیق: ماجد ابن أحمد العطی.

نویسنده:سید محمد جعفر سبحانی

برچسب ها:



ارسال نظر: