۳۰ آبان سال ۹۷
‏‫کاربر گرامی به پایگاه اطلاع رسانی نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در امور اهل سنت ایرانشهر خوش آمدید

مقالاتدیدگاه | تعداد بازید : 520 مشاهده شده | تاریخ انتشار : ۴ آبان ۱۳۹۱

مطالبات رهبر معظم انقلاب از مجلس شوری اسلامی

این ایام سومین سالگرد تشکیل هشتمین دوره مجلس شورای اسلامی است؛ نهادی که به گفته بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران “در راس امور است.”

به همین مناسبت، به سراغ رهنمودهای رهبر معظم انقلاب خطاب به نمایندگان مجلس هشتم رفته‌ایم تا با بازخوانی بیانات ایشان مشخص شود که نمایندگان تا چه میزان توانسته‌اند بر طبق این سخنان پیش بروند و در کدام مقاطع، مسیر را درست و صحیح طی نکرده‌اند:
لزوم انطباق کامل قانون با شرع
«قانون و اجرا بایستى با معیارهاى خدایى و با مقررات الهى باشد؛ یعنى با احکام اسلامى یا با احکام مشخص یا با کلیات و آنچه که از اسلام دانسته شده و فهمیده شده است، منطبق باشد و معارض نباشد. افرادى هم که مجرى هستند، مشخصات و خصوصیاتى دارند؛ باید عادل باشند، فاسق نباشند – خصوصیاتى که در قانون اساسىِ ما متجسد شده – و قانون اساسى هم همان شکل اجرایى و دالان عبور به سمت آن چیزى است که ولایت الهى براى ما ترسیم می‌کند.»
به دنبال قانون موقت نباشید
«آنچه که به نظرم مى‏آید که خیلى مهم است، این است که روى قانون و روى نظارت – که این دو موضوع اساسىِ وظایف مجلس هست – دوستان خیلى بایستى وقت بگذارند. قانون باید جامع باشد، باید کامل باشد، باید ماندگار باشد، باید کارشناسى شده باشد، باید گرهگشا باشد، باید ناظر به مشکلات زندگى مردم باشد. نمی‌گوییم قانونى که براى کوتاه‏مدت یک گره‏اى را باز می‌کند، لازم نیست، چرا؛ بعضى از قوانین هست که یک گره کوتاه‏مدت را باز می‌کند، چاره‏اى هم نیست، بایستى این قانون گذاشته شود – اینجور قوانین هم داریم – لیکن طبع اکثرى و طبیعى قوانین این است که ماندگار، قابل تطبیق با شرایط گوناگون، مفید، صریح، شفاف و غیر قابل تأویل باشد؛ در چارچوب همان حدود و اختیاراتى که قانون اساسى براى مجلس شوراى اسلامى معین کرده.»
قانون تحت تاثیر افراد با نفوذ نباشد
«قانون تحت تأثیر نفوذ این و آن هم نباید قرار بگیرد. ما در مجالس قانون‌گذارى دنیا شنیدیم – شاید حالا یک مواردى هم در بین خودمان دیده شده است، نمی‌‌توانیم بکلى بگوییم نبوده است – که گاهى براى اینکه منفعت یک کسى یا یک کسان معدودى تأمین بشود، با عجله‏ى تمام یک قانونى در یک مجلسى از مجالس دنیا گذشته است و بعد که آن غرض حاصل شده است، به فاصله‏ى مدت کوتاهى – چند ماه – آن قانون نسخ شده! از این قبیل موارد داشته‏ایم.
خیلى بایستى مراقبت کرد که قانون تحت نفوذ افراد متنفذ قرار نگیرد. این که گفته می‌شود که در جمهورى اسلامى خوب است نمایندگان محترم در تبلیغات و در تلاش‌ها و فعالیتهاى انتخاباتى‏شان کمک مالى از بعضى از مراکز داراى طمع قبول نکنند، به خاطر این است؛ چون بالاخره کمک کردنِ با طمع، مشکلات اینجورى را به دنبال سر مى‏آورد. نماینده‏ى مجلس این استقلال را که قانون اساسى به او داده است، خدا به او داده است، این قدرت تصمیم‏گیرى و انتخاب را خیلى باید اهمیت بدهد؛ این چیز مهمى است، چیز بزرگى است، این را نمیشود با چیزهاى کوچک معامله کرد.»
تعیین یک جایگاه نظارت بر نمایندگان
«مجلس نسبت به دستگاه‌هاى اجرائى کشور شأن نظارتى دارد – که خوب، چیز بسیار بااهمیتى هم هست – یک شأن نظارتى هم براى خود مجلس و براى آحاد نمایندگان تعریف کنید. من معتقدم که شما دو سال دیگر توى مجلسید، معلوم نیست بعد از این توى مجلس باشید یا نباشید؛ ممکن است دیگر هرگز گذارتان به مجلس نیفتد؛ اما صدها و صدها نفر در طول زمان از اینجا عبور خواهند کرد؛ کسانى خواهند آمد و روى  این صندلى‌ها خواهند نشست. اگر شما امروز توانستید یک سازوکار کنترلىِ متقن و محکم براى نظارت بر کار نماینده پایه‌گذارى کنید، تا هر وقتى که این دستگاه خوب کار کند، اجرش مال شماست؛ مزد الهى‌اش مال شماست. آن طرف قضیه هم متأسفانه همین جور است. اگر امروز با قدرتى که خدا به شما داده – توان نمایندگى – میتوانید این ابزار کنترلى را کار بگذارید، ولى کار نگذارید، از شما سؤال خواهد شد. روز قیامت خدا سؤال میکند. همه‌اش اینجور نیست که ما فکر کنیم حرف دادگاه‌پسند داریم یا نه. این دادگاه‌ها که چیزى نیست، دادگاه‌هاى بشرى که اهمیتى ندارد؛ دادگاه الهى اهمیت دارد. «یعلم خائنة الاعین و ما تخفى الصّدور» اعماق دلهاى ما براى خدا روشن است. یک کارى بیش از اندازه‌ى تکلیفمان انجام دادیم، هیچ کس نمیفهمد، هیچ کس تشکر نمیکند؛ اما خداى متعال میفهمد، کرام‌الکاتبین مینویسند و خدا تشکر میکند. یک کوتاهى‌اى کردیم، هیچ کس نفهمیده؛ ظاهرسازى کردیم، یک جورى که خیال کردند آره، ما کار را خوب انجام دادیم؛ در حالى که در باطن کوتاهى کردیم. هیچ کس نمیفهمد، هیچ کس ما را ملامت نمیکند؛ اما کرام‌الکاتبین مى‌بینند، مینویسند و خداى متعال مؤاخذه میکند. این به نظر من چیز مهمى است.
خوب، نماینده – مثل همه‌ى ماها – در معرض اینجور لغزش‌ها و آسیب‌ها قرار دارد. مال، فتنه‌انگیز است. این، حرف من نیست؛ حرف امام سجاد (علیه الصّلاة و السّلام) است؛ «المال الفتون» مال فتنه‌انگیز. پول، فتنه‌انگیز است؛ دلها را از راه در میبرد؛ خیلى‌ها را میلرزاند؛ کسانى که آدم خیال نمیکند اینها هم بلغزند، اما آدم مى‌بیند گاهى میلغزند. قدرت هم همین جور است، رودربایستى هم همین جور است، محبتها هم همین جور است، دشمنى‌ها هم همین جور است؛ ماها را میلغزاند. یک جائى باید بر کارش نظارت کند. خدا را شکر میکنیم که شما برادران و خواهران با دل بیدار از این مسئله استقبال میکنید.»
نگذارید بین مجلس و دولت اختلاف بیفتد
«یکى از چیزهایى که من واقعاً باید از برادران مجلس هفتم، بخصوص جناب آقاى دکتر حداد عادل تشکر کنم – حالا آن‏چه که در بیرون منعکس است، ممکن است در مواردى جور دیگرى باشد؛ اما ما در متن قضایا بودیم و حرف‌ها را از این طرف و از آن طرف مى‏شنیدیم و تلاش‌ها را می‌دیدیم – این است که حقاً و انصافاً تلاش زیادى در مجلس هفتم می‌شد براى اینکه نگذارند بین دولت و بین مجلس اختلاف به وجود بیاید. واقعاً تلاش و کار می‌شد.»
لزوم همراهی و همکاری مجلس با دولت
«خیلى بر همکارى با دولت به عنوان یک اصل باید تکیه کنید. دولت مال شماست، متعلق به  شماست؛ همان کارى را که شما می‌خواهید انجام بدهید، کمربسته‏ى آن کار قوه‏ى مجریه و دولت است. انصافاً دولت، دولت پرکارى هم هست. من در این دوره‏هاى بعد از انقلاب تا امروز، کمتر دوره‏اى را دیدم که این همه تلاش و کار و فعالیت متراکم در او وجود داشته باشد؛ با نیتهاى خوب.حالا گاهى در زمینه‏هاى گوناگون نظرات مختلفى هست؛ در مسائل سیاسى، در مسائل اقتصادى، که این نظرات مختلف را باید حتى‏المقدور سعى کرد در محیطى فارغ از هیاهو، فارغ از غوغاگرى و غوغاسالارى، فارغ از تبلیغات، به هم نزدیکتر کرد.»
نمایندگان باید در عمل هم مردمی باشند
«آقایان و خانم‌هاى نماینده سعى کنند مردمى بمانند. مردمى بودن هم فقط این نیست که انسان هر گاهى یک بار به محل انتخابات سر بزند. البته آن خیلى لازم است، باید رفت، سرزد، با مردم ملاقات کرد، منقطع از مردم نباید شد؛ در این شکى نیست؛ اما فقط این نیست! نباید ما در جمهورى اسلامى کمک کنیم به ایجاد یک طبقه‏ى جدید، یک طبقه‏ى برخوردارِ اشرافىِ جدید. نباید بگذاریم این کار انجام بگیرد. این هم با دستور و حکم و فرمان حاصل نمی‌شود، با دل، با ایمان، با انگیزه، شدنى است.»
مجلس و دولت نباید اصطکاک داشته باشند
«نباید بگذارید کار به اصطکاک برسد. مردم هم واقعاً دیگر از اصطکاک خوششان نمى‌آید. بعضى از دوره‌هاى مجلس، دوره‌هاى پراصطکاکى بود. بازخورد این تشنجها در مجلس، بازخورد بسیار منفى‌اى بود. مردم هیچ خوششان نمى‌آید. هر وقت مردم این رادیوى مجلس را باز میکردند، یک دعوائى توى آن بود؛ یک حرف نیش‌دار و گزنده‌اى توى آن بود. مردم این را دوست ندارند. مردم میخواهند ماها که اینجا در مسند مدیریت کشور نشستیم، با همدیگر مهربان باشیم، با هم کار کنیم، نسبت به هم صمیمى باشیم. نه اینکه از گناهان و خطاهاى هم اغماض کنیم؛ ابداً – اینکه هیچ مطلوب نیست، این ضد ارزش است – اما نوع برخوردها، نوع صمیمى، نوع مهربانانه، نوع مؤمنانه و برادرانه باید باشد.»
واقعگرا باشید اما در مسیر آرمانگرایی حرکت کنید
«در نگاه به مسائل کشور – که در مورد مسئولیت شما، به شکل قانون و قانونگذارى تجلى میکند – بایستى دو خصوصیت «آرمان‌گرائى» و «واقع‌بینى» را در نظر داشت. نگاهتان نگاه آرمان‌گرا باشد. از آرمانها پائین نیائید، کوتاه نیائید. نگاه باید نگاه آرمانى باشد، منتها با توجه به واقعیت. سقفى را معین میکنیم؛ منتها تکلیفى را که براى خودمان یا دولت یا مسئولین معین خواهیم کرد، بایستى با توجه به واقعیتهاى موجود باشد، منتها به طرف آن آرمان، تا هى این توانائى‌ها روزبه‌روز بیشتر شود. واقع‌گرائى به معنائى که در مقابل آرمان‌گرائى است، مطلوب نیست. ملاک این است که ما میخواهیم به آن آرمانها برسیم؛ منتها در کنار این، واقع‌بینى لازم است؛ نباید دچار توهم شد. گاهى ممکن است انسان در تصمیم‌گیرى، در آنچه که باید انجام بگیرد، دچار توهم باشد؛ خوب، این هم غلط است. آرمانها را باید در نظر داشت. پله‌ها را باید مطابق با واقعیتهائى که وجود دارد، یکى پس از دیگرى چید و به سمت آن آرمانها پیش رفت.»
اهمیت مضاعف کمیسیون های تخصصی
«کمیسیونها در مجلس خیلى وظیفه و نقش بر عهده دارند. کمسیونها خیلى باید کار کنند. صحن علنى مجلس البته جاى تصمیم‌گیرى است، اما کار بنیانى در کمیسیونها انجام میگیرد؛ بلکه حتّى ما در طول این سالهاى متمادى در مجلس کسانى را سراغ داشتیم که قبل از اینکه بیایند توى کمیسیون اظهارنظر کنند، خودشان پیش‌مطالعه میکردند، میرفتند نگاه میکردند، مطالعه میکردند، جوانب قضیه را میسنجیدند. اینجور کارى خیلى خوب است. آن وقت شما هنگامى که وارد مجلس شدید، وارد صحن شدید، قانون که مطرح شد، موافق و مخالف که صحبت میکنند، هر نکته‌اى از سخنان آنها مورد توجه قرار میگیرد. این که نباشد، آدم خالى‌الذهن باشد، حرف موافق و مخالف مثل این است که یک چیزى دارند توى فضا و هوا میگویند؛ تصمیم‌گیرى انسان هم تصمیم‌گیرى متکى به حجت نخواهد بود؛ چه درباره‌ى قانون، چه درباره‌ى بعضى از مصوبات دیگر؛ تعیین اشخاص، وزیر، غیر وزیر. وقتى قبلاً مطالعه شده باشد، انسان با حجت وارد میشود. گاهى میشود که ده نفر مخالفت میکنند، فضا فضاى مخالف است؛ اما شما که موافقید، استدلال دارید، فکر دارید و بر طبق آن اجتهاد و فهمى که از مسئله دارید، عمل میکنید؛ این درست است. یعنى میخواهم خدمت آقایان و خانمها عرض کنم که کار بررسى در کمیسیون، بلکه قبل از کمیسیون را باید جدى گرفت. لذا حضور در کمیسیونها خیلى مهم است، و حضور سر ساعت و حضور مستمر خیلى اهمیت دارد.»

برچسب ها:

, , , , ,



ارسال نظر: